
تغذیه یکی از پایهایترین و حساسترین بخشهای نگهداری میگوهای زینتی آکواریومی از گونههای Caridina است. برخلاف تصور رایج، خوراکدهی فقط به معنای ریختن پلت نیست؛ بلکه فرآیندی چندبعدی است که به رفتار میگو، کیفیت آب، سطح فعالیت بیوفیلم، مرحله رشد، زمان شبانهروز و حتی حضور سایر موجودات وابسته است.
اگر خوراکدهی بهصورت بیبرنامه انجام شود، نتایج نامطلوبی مثل کاهش نرخ رشد، ضعف در پوستاندازی، مرگ زودرس یا تکثیر ناموفق رخ خواهد داد. همچنین تجمع خوراک اضافی میتواند باعث افزایش آمونیاک، رشد قارچها و نوسانات pH شود. چرخههای تغذیهای منظم مانند ساعت زیستی عمل میکنند و هماهنگی بین پارامترهای زیستی و شیمیایی آکواریوم را تضمین مینمایند.
نوع و زمان خوراکدهی بهصورت مستقیم به مرحله رشد میگو وابسته است. در جدول زیر خلاصهای از نیازهای غذایی در مراحل مختلف آمده است:
| مرحله رشد | نوع خوراک | تعداد دفعات | ملاحظات |
|---|---|---|---|
| نوزاد (۰–۲ هفته) | میکروفید + بیوفیلم طبیعی | ۳–۴ بار در روز | نور کم، جریان ملایم |
| جوان (۲–۶ هفته) | پلت ریز + گیاه خشک | ۲–۳ بار در روز | آب با pH پایدار |
| بالغ (۶ هفته به بالا) | پلت ترکیبی + آرتمیا/دافنیا خشک | ۲ بار در روز + یک وعده شبانه | مناسب برای آمادهسازی تکثیر |
تعریف چرخههای روزانه یا هفتگی منظم از رفتار میگوها یک الگوی ثابت میسازد. این الگوها بهمرور زمان باعث تنظیم زیستی رفتار و کاهش استرس ناشی از عدم پیشبینی میشود
